Statystyki

Użytkowników : 35
Artykułów : 35
Zakładki : 10
Odsłon : 45037

Statystyki galerii

  • Zdjęć:   420
  • Kategorii:   15
  • Odsłon:   43568
  • Komentarzy:   79
  • Głosów:   43
  • Tagów:   0

List do redakcji Drukuj Email
piątek, 01 czerwca 2007 02:00
Droga Redakcjo!

Jestem mieszkanką Węgrowa. Piszę do Was, aby podzielić się spostrzeżeniami na temat przyrody w naszym mieście.
Z pierwszymi promieniami wiosennego słońca udałam się wraz z synkiem nieopodal naszego miejsca zamieszkania do lasu. Szum drzew oraz śpiew ptaków zachęciły nas do innego spojrzenia na las, który na co dzień zdawał się nam zwyczajny. Chodząc ścieżką z małym dzieckiem dostrzegłam szczegóły, których wcześniej nie zauważałam. Synek przystawał co raz, aby zapytać „Co to?” Właśnie wtedy zaczęłam na nowo poznawać leśny krajobraz. Idąc wąską ścieżką, dotarliśmy na polankę obok strumyka, który jest odnogą Liwca. Chciałam pokazać dziecku, jak piękna jest leśna kraina. Ale po niedługim czasie, idąc wzdłuż rzeczki, natknęliśmy się na tamę zbudowaną najprawdopodobniej przez bobry. Tama jest dużych rozmiarów, blokuje prawie całkowicie przepływ wody. Ułożona starannie z gałęzi drzew i z piasku daje dużo do myślenia. Z jednej strony podziw dla zwierząt za ciężką pracę, z drugiej zaś żal strumyka, który chciałby płynąć dalej. Ta tama nie jest jedyną na tym odcinku, nieopodal są kolejne.
Na jednym z mostów przy ulicy Gdańskiej możemy zaobserwować stojącą brudną wodę oraz zarośnięty i zaśmiecony brzeg tej strugi. Przechodząc przez most dziecko zapytało mnie: „Mamo, czy to jest strumyk?” Zamilkłam na chwilę. Sama nie wierzyłam w to, co widzę, i nie wiedząc, co odpowiedzieć, zmieniłam temat.
Pisząc do Państwa, chciałabym zaapelować, aby w natłoku spraw związanych z modernizacją naszego miasta nie zapomniano o małych, ale pięknych dopływach Liwca, które także są wpisane w historię naszego miasta i nie chciałyby być odrzucone na dalszy plan.
Chciałabym, aby moje dziecko w przyszłości powiedziało: „Mamo spójrz, jaki piękny strumyk!”. A wtedy ja pełna dumy przytaknę synkowi, mówiąc: ”Masz rację, jest rzeczywiście piękny”.
Iwona